Шығыстың шоқ жұлдызыFarabi University

Шығыстың шоқ жұлдызы

12 қаңтар, 2026

Қазақ халқының ұлы ғалымы, ағартушысы және саяхатшысы Шоқан Уәлихановтың туғанына – 190 жыл. Шоқан Шыңғысұлы – қазақтан шыққан тұңғыш саяхатшылардың бірі. Ол Орта Азияның, Қытайдың және Шығыс Түркістанның картасын жасап, ғылыми тұрғыда зерттеген алғашқы ғалым болды.

 1856 жылы Семенов Тянь-Шанскиймен кездесіп, ол болашақ Шығыс зерт­теу­шісі Шоқанға бағыт беріп, ғылыми жұмыстарына ық­пал жасайды. Осы жылы Шоқан екі экспедицияға қа­ты­сады. Ол қазақтың оң­түстік аймақтарымен тығыз байланыста болған Қоқан хандығының экономикалық-саяси және әлеуметтік құ­ры­лысын жан-жақты зерт­теп, «Қоқан хандығы туралы жазба» атты белгілі еңбегін жазады. Ыстықкөлдің кар­та­сын жасауға қатысады және осы сапарын «Ыс­тық­көл сапарының күнделігі», «Қы­тай империясының ба­тыс провинциясы мен Құл­жа қаласы», «Қырғыздар ту­ралы жазбалар» деген та­рихи-этнографиялық шы­ғар­маларында суреттейді. Уәлихановтың ғылыми қыз­меті Орыс география қо­ға­мының назарын аударып, 1857 жылы 27 ақпанда қо­ғамға мүшелікке алынады.

Шоқан Уәлиханов пен 
Фёдор Достоевский, 
Семей. 1859 жыл

 

Уәлихановтың 1858 жыл­ғы Қашқарияға сапары оның ғылыми қызметіндегі жаңа кезең болды. ХІІІ ғасырдың соңғы ширегінде Марко Поло, 1603 жылы Геос қана болған жат өлкеге сапар ше­гіп, ол жайлы «Алашты ша­һардың немесе Қы­тай­дың Нан Лу провинциясының (Кіші Бұхараның) шығыста­ғы алты қамалының жайы» деп аталатын тамаша еңбек жазады. Бұл – Шоқанның ғылыми мұраларының ішін­дегі ең ірісі, Шығыс Түр­кіс­тан тарихы жөнінде жа­зыл­ған тұңғыш ғылыми еңбек. Еңбекті Ресей мен шетелдік Шығыс зерттеушілері жо­ға­ры бағалады. Ол 1865 жылы Лондонда «Орыстар Ор­та­лық Азияда» деген атпен ағылшын тіліне аударылып ба­сылды. Оның бірқатар ең­бектері неміс, француз тіл­деріне де аударылды.

Шоқанның шығар­ма­ла­рын жинап бастыруда орыс ғалымдарының еңбегі аса зор. Орыс географиялық қо­­ғамы басып шығарған Шо­­қан шығармаларына жаз­­­ған алғы сөзінде ака­демик Николай Иванович Ве­селовский: «Шоқан Уәли­ха­нов шығыстану әлемінде құйрықты жұлдыздай жарқ етіп шыға келгенде, орыс­тың Шығысты зерттеуші ғалымдары оны ерекше құ­былыс деп түгел мойындап, түркі халқының тағдыры ту­ралы онан маңызы зор, ұлы жаңалықтар ашуды күткен еді. Бірақ Шоқанның мез­гіл­сіз өлімі біздің бұл үмітімізді үзіп кетті», – деп жазды.

1858-59 жылдары Шоқан Қашқарияға жасырын түрде сапар шегеді. Бұл өте қауіпті әрі маңызды ғылыми экс­пе­диция болатын. Сапар ба­ры­сында ол жергілікті ха­лық­тың өмірін, саяси жағ­­дайын, мәдениетін зерт­теп, Еуропа ғалымдарына құн­ды мәлі­мет­тер жеткізді. Осы еңбе­гі­нің арқасында Шоқан орыс географиялық қоға­мы­ның толық мүшесі болып сайланды. Бұл қазақ үшін үлкен мәртебе еді.

Шоқан Уәлиханов тек зерт­­теуші емес, нағыз ағар­ту­шы болды. Ол қазақ қо­ға­мының артта қалуының себебі – білімнің жоқтығы, халықтың қараңғылығы деп білді. Сол себепті жастарды білімге, ғылымға, жаңа­шыл­дыққа шақырды.

Ол өз еңбектерінде әйел теңсіздігі, дін, ха­лық­тың тұр­мыс-тіршілігі сияқ­ты әлеу­меттік мәселелерге де көңіл бөлді. Шоқан әйел­дер­дің қоғамдағы орнын кө­теру, балалардың білім алуын қамтамасыз ету ке­ректігін айтып, заманына қа­рағанда өте озық ойлы тұлға болды. Одан қалған мұраның бірі – бейнелеу өне­рі туындылары. Олар Шо­­қанның осы өнер сала­сын­да қазақтың тұңғыш про­фессионал суретшісі болғанын дәлелдейді. Ға­лым негізінен портрет, пей­заж және халықтың тұрмыс салтын бейнелеумен ай­на­лыс­ты. Одан 150-дей сурет қалған.

Өкінішке қарай, Шоқан Уә­лихановтың ғұмыры қыс­қа болды. Ол 30 жасқа жет­пей, 1865 жылы Жетісу өңі­рінде қайтыс болды. Бірақ оның артында қалдырған мұрасы қазақ ғылымының алтын қазынасы болып қал­ды. Оның еңбектері арқылы қазақ халқының тарихы, мә­дениеті, салт-дәстүрі әлем ғалымдарына таныл­ды.

Шоқан – өз халқын сүй­ген, оның болашағы үшін ең­бек еткен нағыз ұлтжанды тұлға. Ол ғылым мен мә­де­ниеттің, білім мен прог­рес­тің шамшырағы болды. Бү­гінде Қазақстанда Шоқан Уә­лиханов атындағы уни­вер­ситет, мектептер, кө­ше­лер мен мұражайлар бар. Бұл – оның есімі мен еңбе­гі­не деген құрметтің белгісі.

 

Мәншүк МАМУТОВА,

Қарақат СЕРІК,

Метеорология және гидрология кафедрасының

 2-курс студенттері