Қойын дәптер қорынанFarabi University
Референдум 15 марта

Қойын дәптер қорынан

1 наурыз, 2026

Әлемге мәшһүр Өмірбек Арысланұлы Жолдасбековпен жолға шыға қалған сапарластар ол кісінің нақты ғылымдар саласындағы таңға­жайып тапқырлығы мен тамаша қисындарынан хабардар болып қана қоймай, ұтқыр ойлы шешендігіне де тәнті екенін әңгімелейді. Төменде осындай жол-жөнекей жоралғы сұхбат есебінде «қойын дәптер қорына» түскен лебіз­дер­дің бір парасын оқырман назарына ұсынуды жөн көрдік.

 

***

– Бірлігіміз нығая ма, Өме­ке?

– Оған шүбә келтірсең, мені мазаламай-ақ қой, шырағым.

 

***

– Билікке таластыңыз ба?

– Таластым, шырағым, бі­рақ тақ үшін емес, тазалық үшін таласқанымды біліп қой­ға­ның жөн болар.

 

***

– Арыстан мықты ма, әлде жолбарыс па?

– Қышыма сауалыңның қа­сы­масын айтайын. Шырағым, мен аңдармен емес, аң тектес адамдармен күресіп жүрмін ғой.

 

***

– Өзіңізде мін бар деп ой­лайсыз ба?

– Оған уақытым жоқ. Бірақ мінсіз кім бар деп ойлаймын.

 

***

– Сіз өмірі қорықпай сөй­лейсіз. Соның сыры неде?

– Өйткені қолы таза қо­рық­пайды, шырағым.

 

***

– Сіз көп адамға жақсылық жасапсыз. Бірақ солардың бі­ра­зы бұрылып кетіпті.

– Е-е, бауырым-ай, «Жақ­сы­лыққа жамандық – әр адам­ның ісі, жамандыққа жақсылық – нар адамның ісі» дегенді біл­меуші ме едің?

 

***

– Сізді біреулер жершіл деп жүр ғой.

– Е-е, шырағым, ол жерін тап­пағандардың желігі ғой.

 

***

– Ел аралағанда сізді ерек­ше күтеді дейді ғой.

– Шырағым, ол мені емес, өзін күткені емес пе...

 

***

– Балаларыңыздың бәрі оқы­­мысты көрінеді.

– Әкесіне тартқан ғой.

 

***

– Қартая бастаған кісі әйе­лін көп мақтайды деуші еді. Сіз де солаймысыз деп қалдым.

– Ол әйелді емес, Ананы мақ­­тағаным екенін түсінбепсіз-ау.

 

***

– Сізге әуелі уәде беріп, кейіннен қарсы жұмыс іс­тей­тіндер табылады екен ғой.

– Е-е, онсыз қазақ бола ма, шырағым.

 

***

– Кешіріңіз, ауырдыңыз ба?

– Шырағым-ай, сауық­қа­ным­ды сұрамай, ауырғанды сұ­­радың-ау. Соған қарағанда өзің де сау емессің-ау.

– Сонда да болса...

– Қызығымды бөлісіп, қия­нат жасағандарды көргенде ауырам.

 

***

– Қасыңыз көп пе, досыңыз көп пе?

– Қас санауға уақытым жоқ. Өйткені дос түгендеп жүрген жанмын.

 

***

– Сыйлық берсе аласыз ба?

– Ізет болса алам, ал мені ауыртар сүзек болса ал­май­мын.

 

***

– Отырған жеріңіз әзіл-күл­кіге қарық болады екен.

– Күлкісіз күнің – ұйқысыз түнің сияқты емес пе...

 

***

– Шәкіртіңіз көп екен.

– Саналыны шәкірт етуге тырысатынымнан шығар.

 

***

– Ит жылына не тілек айтар едіңіз?

– Иттік аз болса екен.

 

«Қазақ әдебиеті» газеті,

 4 наурыз 1994 жыл